تنظیمات دستی دوربین

تنظیمات دستی دوربین

چگونه از تنظیمات دستی دوربین استفاده کنیم؟

استفاده از تنظیمات دستی دوربین در عکاسی مانند رانندگی با ماشین است. اگر از حالت خودکار استفاده می کنید نمی توانید با یک ماشین دستی رانندگی کنید.
عکاسان مبتدی از دوربینی همانند حرفه ای ها استفاده می کنند. اما نتیجه آنها یکسان نیست. اینجا است که حالت دستی وارد کار می شود. در اینجا نحوه کار با حالت دستی را بررسی می کنیم.

تنظیمات دستی دوربین عکاسی

چرا باید از تنظیمات دستی دوربین استفاده کنیم؟

حالت دستی کنترل کامل را به شما می دهد. وسوسه انگیز است که به دوربین اجازه دهید تمام تنظیمات را کنترل کند. نه تنها چیزی را یاد نمی گیرید، دوربین با استفاده از تنظیماتی که حس می کند درست است عکس می گیرد، نه با چیزی که شما می خواهید.

وقتی در مورد تنظیمات صحبت می کنیم، ما به مثلث نوردهی اشاره می کنیم. این مثلث از سه تنظیم کننده دوربین تشکیل شده است. این تنظیمات مستقیما بر مقدار نور صحنه شما تاثیر می گذارد. آنها همچنین تکنیک های خاصی را اضافه می کنند، مانند فوکوس دیفرانسیل و ثابت ماندن سوژه. اگر می خواهید تصویری دارای بوکه بگیرید، پس باید درباره فوکوس دیفرانسیل و دیافراگم بدانید. برای گرفتن تاری حرکت، شما باید بدانید که چگونه از سرعت شاتر طولانی یا کوتاه استفاده کنید.

مثلث نورپردازی اساساً با استفاده از ISO، دیافراگم و سرعت شاتر، نور صحیح را برای هر صحنه خاص ایجاد می کند. نمی توانید مشخص کنید که می خواهید تاری حرکت را عکس بگیرید، در نتیجه دوربین شما قادر به انجام آن به صورت خودکار نیست. عکاس های با تجربه می دانند که چه زمانی به حالت های خاص عکاسی، مانند اولویت شاتر و اولویت دیافراگم تکیه کنند. این کار، این امکان را برای آنها فراهم می کند تا روی یک تنظیم خاص متمرکز شوند، و به دوربین اجازه دهند بقیه تنظیمات را تغییر دهد.
حالت دستی به شما امکان می دهد قدرت دوربین را مهار کنید و با تغییر صحنه ها و سوژه ها، تنظیمات را تغییر دهید. این یک پیچیدگی یادگیری است، اما همه ما مجبوریم این کار را انجام دهیم. و اگر بتوانم آن را انجام دهیم، دیگر مشکلی وجود نخواهد داشت.

تنظیم دستی دوربین

چگونه در حالت دستی عکاسی کنیم؟

لازمه عکاسی در حالت دستی استفاده از حالت “M” دوربین است. حالا شما کنترل همه چیز را دارید و هیچ تنظیماتی بدون اجازه شما تغییر نخواهد کرد. دراینجا یکی از فرایند های معمولی مورد نیاز برای عکاسی از صحنه تان ممکن است به این شکل باشد:
ابتدا دوربینتان را بالا بیارید و از طریق منظره یاب نگاه بیندازید. دکمه شاتر را نصفه فشار دهید تا به شما اطلاعات نوری را داخل دوربین نشان دهد. هدف این است که نور سنج با “0” در وسط تنظیم شود.
تنظیمات ISO را انتخاب کنید. اگر در فضای باز و آفتابی هستید, پس می توانید از ISO 100 استفاده کنید. سپس یک دیافراگم را بر اساس عکسی که می خواهید بگیرید تنظیم کنید. اگر نوع عکس پرتره است پس از f/5.6 به عنوان یک مبنا مناسب استفاده کنید.
یک سرعت شاتر انتخاب کنید. من این را طوری می گویم که انگار انتخاب های زیادی دارید، اما در واقعیت اگر از سه پایه استفاده نمی کنید باید یک سرعت شاتر بالاتر از لنزتان داشته باشید.
به عنوان مثال، اگر از لنز 50 میلی متر استفاده می کنید، سرعت شاتر شما نمی تواند پایین تر از 1/60 ثانیه باشد، زیرا لرزش دوربین در تصویر محسوس می شود.
1/250 ثانیه را به عنوان یک مبنای مناسب در نظر بگیرید. در آخر اینکه باید دیافراگم خود را تغییر دهید. این یکی از آخرین مواردی است که با محدودیت ISO (برای کیفیت) و سرعت شاتر (برای از بین بردن لرزش دوربین) تغییر می دهیم.
این کار، نیاز به افزایش یا کاهش بسته به نور سنج داخلی دوربین شما دارد. اگر از قانون f/16 آفتابی پیروی کنید، دیافراگم شما باید چیزی در حدود f/8 باشد.
اگر اطلاعات نوری شما صحیح است عکس را بگیرید.

چگونه در حالت دستی عکاسی کنیم

نورسنج دوربین چیست؟

اگر داخل منظره یاب را نگاه کنید، شما یک خط اعداد را در زیر می بینید. آنها چیزی شبیه به این هستند: 2… 1…0… 1 …2+ (کنون) یا +2… 1 …0… 1 …2- (نیکون). این نور سنج است و وقتی هم تراز “0” شود شما می دانید که عکستان به خوبی نوردهی شده است. این کار تنها در مواقعی استفاده می شود که قصد استفاده از افکت خاصی را داشته باشید. بیایید بگوییم که شما به درستی بخشی از ساختمان را که خورشید بر آن می تابد، نوردهی می کنید. قسمت سایه دار جزئیات زیادی دارد، اما شما هیچ کدام را نمی خواهید.
اگر نوردهی را کم کنید قسمت روشن ساختمان هنوز به خوبی روشن است. این کاری است که شما می کنید تا سایه ها (و کل تصویر) تیره تر شوند. نورسنج یک راهنمای عالی است اما شما اگر بخواهید می توانید از آن استفاده کنید.

نورسنج دوربین چیست

مثلث نوردهی

مثلث نوردهی به ما کمک می کند تا در مورد نور بیشتر بدانیم. در عکاسی، همه ی محاسبات پشت پرده ریاضی است. آیا تا به حال تعجب نکرده اید که چرا اعداد عجیب به نظر می رسند و با روشی عجیبتر افزایش می یابند؟

دیافراگم از f / 1.4 به f / 2.8 بالا می رود و به f / 22 ختم می شود. سرعت شاتر می تواند 1/125 یا 1/250 باشد و تا 1/4000 (اگر خوش شانس باشید) بالا برود. در مورد ISO نیز از 100 به 200 و تا 3200 ادامه می یابد.

مثلث نوردهی چیست

ایزو در دوریبن عکاسی

ISO حساسیت دوربین شما به نور است و دامنه معمولی آن بین 100 تا 1600 است. برخی از دوربین ها می توانند به حداقل 50 یا 64 برسند و تا 12600 بروند، اما در دوربین های بسیار گران قیمت این اتفاق می افتد. در اصل، هرچه عدد ISO پایین تر باشد، نور کمتری به حسگر شما برخورد می کند. نور بیشتری در دامنه های پایین تر برای رسیدن به نوردهی خوب مورد نیاز است. به این معنی که نور بیشتر برای دامنه های بالاتر نیاز است. هر چه عدد پایین تر باشد نتیجه عکس شما دارای رزولوشن و کیفیت بهتر خواهد بود. عدد ISO بالاتر به شما اجازه می دهد در شرایط کم نور عکاسی کنید، اما این تنظیم، دانه دانه های بیشتری در عکس ایجاد می کند.

دوربین های DSLR می توانند با ISO بالا به خوبی کنار بیایند زیرا سنسورها، پردازنده ها و اندازه پیکسل های بزرگ آنها قادر به مقابله با نویز دیجیتال هستند. با این حال به عنوان یک قانون تا جایی که می تواننید از ISO پایین استفاده کنید. برای عکاسی در یک روز آفتابی، ISO  100 تا 200 مناسب است. اگر داخل فضای بسته هستید در می یابید که نیاز است از ISO 800 تا 1600 استفاده کنید.

ایزو در دوریبن عکاسی

دیافراگم

دیافراگم، حفره داخل لنز شماست که همانند عنبیه داخل چشم شما عمل می کند. یک دیافراگم کم یا وسیع مانند f/2.8 از فاصله کانونی کمی برخوردار است. این بدان معناست که هر کجا که فوکوس خود را قرار دهید، تنها بخش کوچکی از سوژه واضح خواهد شد. دیافراگم باریک مانند f / 16 تمام صحنه را در کانون توجه قرار می دهد، زیرا یک منطقه کانونی وسیع دارد. عکاسان چشم منظره اگر بخواهند بک گراند و منظره جلو را به صورت واضح و شارپ نشان دهند، از دیافراگم باریک استفاده می کنند.
هرچه f-stop پایین تر باشد نور بیشتری مجاز است که وارد لنزتان شود و به همین دلیل با سنسور شما برخورد می کند.

برای پایین نگه داشتن مقدار ISO برای حفظ کیفیت من از نوازندگان زنده با دیافراگم وسیع عکاسی می کنم. این کار به من نور قابل استفاده بیشتری را می دهد. f-stop بالاتر به من نور کمتری برای کار می دهد که به این معنی است که نوردهی طولانی تری مورد نیاز است. برای درست کردن تصاویر با بک گراند بوکه باید از دیافراگم وسیع استفاده کنید.

سرعت شاتر

سرعت شاتر شما را می توان به عنوان مدت زمانی که شاتر دوربین باز می ماند، در نظر گرفت. هر چه بیشتر باز بماند نور بیشتری به صحنه و در نتیجه تصویر شما وارد می شود. این اعداد در کسری از ثانیه نشان داده شده است، جایی که 1/250 ثانیه یک مقدار معمولی است. سرعت شاتر شما تاثیر به سزایی در وضوح سوژه شما دارد. سرعت شاتر آهسته تر نور بیشتری را داخل می کند، همچنین سوژه شما را بیشتر تار می کند به خصوص اگر در حرکت باشد. سرعت شاتر سریع تر نور کمتری را داخل می کند اما به شما تصویر شارپ تری را ارائه می دهد زیرا سوژه بی حرکت است. بدون سه پایه من تنظیمات زیر 1/100 ثانیه را پیشنهاد نمی کنم مگر اینکه بخواهید یک تاری حرکت خلاقانه ایجاد کنید.

چگونه از حالت دستی دوربین استفاده کنیم

ترکیب تنظیمات

خب اعداد یک سری الگو دارند و به همین ترتیب انتخاب می شوند. برای مثال نگاهی به دیافراگم بیندازید و ببینید می توانید آن را کشف کنید. یک دامنه معمولی می تواند f/1.4, f/2.8, f/4, f/5.6, f/8, f/16 و f/22 باشد. هر دفعه اعداد تقریبا دو برابر می شود. برای آنهایی که دو برابر نمی شوند (f/4 و f/22) معمولا جمع دو عدد قبلیشان است. (به صورت تقریبی).
همین قضیه برای ISO هم برقرار است جایی که اعداد هر دفعه دو برابر می شوند. 100 به 200, سپس 400, 800, 1600 و در آخر 3200. سرعت شاتر نیز از همین قاعده پیروی می کند: 1/125, 1/250, 1/500, 1/1000.
هر کدام از این اعداد یک استاپ هستند. هر کدام از آنها مقدار کمی نور را به تصویر شما اضافه یا از آن حذف می کنند. دلیل اینکه ما آنها را در یک مثل نشان می دهیم این است که آنها با یکدیگر کار می کنند.
برای مثال شما یک نورپردازی مناسب با ISO 100, سرعت شاتر 1/125 و دیافراگم f/16 دارید. اما چه اتفاقی می افتد هنگامی که خورشید پشت ابر می رود؟
صحنه دو استاپ تاریک تر می شود.
این به این معنی است که شما باید دو استاپ نور دیگر به تنظیماتتان برای نوردهی درست اضافه کنید.
شما می توانید آن را با استفاده از ISO و تغییر آن از 100 به 400 (100  200  400) اضافه کنید. اینجا شما کیفیت و رزولوشن تصویرتان را به خطر می اندازید. ISO بالاتر باعث نویز دیجیتالی و دانه دانه شدن تصویر می شود.
سرعت شاتر شما می تواند دو استاپ از 1/125 به 1/30 (1/125  1/60  1/30) تغییر کند. در انجام این کار سطح بالایی از لرزش دوربین در تصویر خود خواهید داشت. ما نمی توانیم آنها را بدون آسیب رساندن به تصویر تغییر دهیم.
در این حالت دیافراگم را از f/16 به f/8 (f/16  f/11  f/8) تغییر می دهیم.

تنظیم حالت منوال دوربین

خب به نظر تمام شد. هر چیزی که باید درباره حالت دستی و چگونگی گرفتن اولین عکس هایتان با استفاده از آن را بدانید را یاد گرفتید.
در اصل، شما قصد دارید تا از صحنه خود نوردهی صحیحی داشته باشید، و دوربین در انجام این کار سه تنظیمات به شما می دهد.
این سه تنظیم همچنین به شما امکان می دهد صحنه را به چند روش مختلف تصویربرداری کنید. عادت کردن به آن فقط کمی زمان می برد اما اگر در انجام دادن آن ماهر شوید در کسری از ثانیه می توانید در حالت دستی عکسبرداری کنید.

فروش ویژه انواع بکگراند عکاسی 

 

نویسنده مطلب: نرگس مزاری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.