باید و نبایدهایی برای عکاسان آماتور

باید و نبایدهایی برای عکاسان آماتور

نکاتی برای عکاسان آماتور

با توجه به گسترش روزافزون علاقه مندی افراد مختلف به عکاسی شاهد رشد چشم گیر این هنر در شاخه های مختلف هستیم. برای کسانی که تازه این راه را برگزیده اند تا رسیدن به حرفه ای شدن در این زمینه راه بس طولانی را در پیش رو دارند. موارد بسیار ساده و پیش پا افتاده ای را افراد در ابتدای راه عکاسی انجام میدهند که آماتور بودن آنها را به خوبی نمایش میدهد. در اینجا سعی میکنیم باید و نبایدهایی برای عکاسان آماتور را بیان کنیم تا در نگاه اول آثارشان به صورت مبتدی جلوه نکند.

جدا سازی سوژه با روش های غلط

بار ها مشاهده نموده ایم که هنرمند عکاس برای جداسازی و یا تاکید بر سوژه، در مراحل پردازش عکس اقدام به جدا سازی سوژه از طریق حذف رنگ های پس زمینه و‌ باقی گذاردن رنگ های سوژه به تنهایی، می نماید. این تکنیک یکی از شیوه های قدیمی و بسیار آماتوری است که انجام دادن آن به هیچ روی پذیرفته نیست. امروزه روش های جداسازی فراوانی در نرم افزارهای ویرایش عکس تعبیه شده است.

باید و نبایدهایی برای عکاسان آماتور

زاویه دیدهای نامناسب

یکی از کار های آماتوری، که در نگاه اول آماتور بودن عکاس محترم را فریاد میزند، استفاده از زاویه دید نا متعارفی است که به آن زاویه دید بتمن، یا زاویه دید هلندی گفته می شود. در این شیوه عکاس برای اینکه مقدار بیشتری از سوژه را در کادر خود جای دهد، دوربین را به صورت مورب گرفته و کادر بندی می کند. این شیوه نیز بسیار منسوخ است و نشان از آماتور بودن بسیار شدید ذهن عکاس محترم است.

استفاده از واتر مارک بر روی عکس ها

در دوره ای که متا دیتا، دیجیتال واتر مارک و سایر ابزار ها، اطلاعات شناسه ای عکس را به خوبی ثبت و ضبط میکنند، استفاده از واتر مارک های سنگین بر روی عکس، نوعی پارانویا و خود بزرگ پنداری و نشان از ذهن آماتور هنرمند محترم دارد.

عکاسان آماتور

زیاده روی در ساچوره کردن عکس

تکنیک HDR  یکی از تکنیک های بسیار کارآمد در سطح حرفه ای برای به چالش کشیدن توانایی های هنرمندان عکاس است. اما استفاده  ساچوره بیش از اندازه بر روی عکس های HDR  یکی از عادت های عکاسان آماتور است. بیشتر توصیه میشود برای هر گونه برجسته سازی رنگ ها در عکس از تکنیک های مخصوص این کار استفاده کنید و در رابطه با مورد خاص پرتره، هر کاری که انجام می دهید، تنالیته رنگ پوست، بافت و حالتهای طبیعی پوست باید حفظ گردد.

استفاده از روش Vignetting

یکی از تکنیک هایی که توانایی های حرفه ای هنرمند عکاس را زیر سوال میبرد، استفاده از روش Vignetting برای تاریک کردن گوشه های تصویر می باشد. ایراد و‌خطای بزرگتر، استفاده از این تکنیک در مراحل پردازش نرم افزاری عکس میباشد. انواع روش های کراپ بندی و ترکیب بندی در زمان عکاسی به شما کمک میکنند تا سوژه را در مرکز توجه بیننده قرار بدهید. در سطح حرفه ای شما نیازی به Vignetting برای جلب توجه بیننده نخواهید داشت.

باید و نبایدهایی برای عکاسان آماتور

اضافه کردن نوشته بر روی عکس

یکی از عادت های بسیار بد عکاسان آماتور، اضافه کردن نوشته بر روی عکس است. کسانی که به صورت حرفه ای جزییات عکس ها را مورد بررسی قرار می دهند، عکسی که بر روی آن چیزی نوشته شده باشد را بدون نگاه کردن رد میکنند. نوشته بر روی عکس هیچ جایگاهی ندارد و هیچ‌ چیز به ارزش عکس اضافه نمی کند. اصولا تکنیک های ترکیب بندی برای حذف عوامل مزاحم و‌جلب توجه بیننده به هدف اصلی عکس به کار گرفته می شوند. وجود یک نوشته مزاحم بر روی عکس، آن را فاقد هرگونه ارزش هنری و بصری می سازد.

عکاسان آماتور

در اینجا باید و نبایدهایی برای عکاسان آماتور گفته شد. البته نباید از نکات فنی و زیبایی بصری یک عکس غافل شد. رعایت این عوامل نیز کمک شایانی در بهتر دیده شدن اثر یک عکاس میکند. اصلا مهم نیست با چه نوع دوربینی عکاسی میکنید. موفقیت در هنر عکاسی مستلزم داشتن ذوق، خلاقیت، دانش فنی و همچنین به روز بودن اطلاعات در موارد مختلف این هنر است.

 

نویسنده مطلب: نرگس مزاری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.